هنگام انتخاب فن، باید نوع آن بر اساس کاربرد خاص مانند-پنکه جریان محوری ضد انفجار، پنکه گریز از مرکز ضد انفجار-پنکه سقفی ضد انفجار-و غیره تعیین شود و پارامترهایی مانند حجم هوا، تعداد فن‌ها و فشار هوا باید محاسبه شود. به طور همزمان، بر اساس محیط کاربرد و الزامات مختلف برای حجم هوا، فشار و نویز، می توان اشکال خاصی مانند جریان محوری، گریز از مرکز یا اگزوز توربین بدون موتور را انتخاب کرد.
فن‌های ضدانفجار{0}براساس محیط‌های انفجاری، مانند محیط‌های زیرزمینی معدن زغال‌سنگ کلاس I و سایر محیط‌های گازی کلاس II، مانند EX-DIIBT4 یا EX-DIICT4، نیاز به انتخاب رتبه‌بندی موتورهای ضد انفجار{1} مناسب دارند. همچنین لازم است تأیید شود که آیا تجهیزات گواهینامه ضد انفجار مربوطه را دریافت کرده اند، مانند ATEX یا IECEx.
برای محیط های خورنده مانند کارخانه های پتروشیمی، موادی با مقاومت در برابر خوردگی عالی باید انتخاب شوند، مانند فولاد ضد زنگ، فایبرگلاس و آلیاژهای تیتانیوم. علاوه بر این، قطعات دوار و ثابت باید از مواد جفت شونده ساخته شوند که در تماس جرقه ایجاد نکنند. برای افزایش مقاومت در برابر خوردگی می توان از روش های سطحی مانند پوشش تفلون یا پوشش رزین اپوکسی استفاده کرد.
هنگام انتخاب و نصب تجهیزات، عوامل محیطی خاص مانند دمای عملیاتی، رطوبت و محیط باید در نظر گرفته شود. این عوامل بر عملکرد و طول عمر تجهیزات تأثیر می گذارد و طراحی و انتخاب مناسب را ضروری می کند.
محل نصب باید به خوبی- دارای تهویه، خشک و عاری از گازهای خورنده باشد تا از پایداری و ایمنی تجهیزات اطمینان حاصل شود. در حین نصب باید مراقب بود که از ساییدگی قطعات در حال چرخش به قطعات ثابت مجاور جلوگیری شود تا از ایجاد جرقه جلوگیری شود. برای انواع خاصی مانند هواکش سقفی، باید به روش انتقال آنها (مثلاً-موتور محرک مستقیم) و روش‌های نگهداری (مانند جدا کردن درپوش هواکش) توجه شود.
پس از نصب، یک بازرسی جامع از جمله بررسی عایق موتور، آب بندی جعبه اتصال، وضعیت تیغه فن، وضعیت پوشش محافظ و وضعیت پوشش مورد نیاز است. یک سیستم تعمیر و نگهداری منظم باید ایجاد شود، شامل تمیز کردن، تعویض قطعات، و تنظیمات پارامترهای عملیاتی، با اطلاعات نگهداری ثبت شده است.
